De wens voldoet aan vier, noem het maar weer,  voorwaarden maar beter is leidraad waaraan je jouw eigen verhaal kunt toetsen

• De wens moet duidelijk zichtbaar zijn
• De wens heeft een eindpunt nodig
• Voor je hoofdpersoon is deze wens het ultieme doel
• Je hoofdpersoon moet ook actief bezig zijn met het bereiken van zijn of haar doel

De laatste lijkt vanzelf sprekend en is ook de ‘motor’ achter het ontstaan van plot.

De eerste, zichtbaar zijn, lijkt ook duidelijk maar is toch minder vanzelfsprekend in scripts en ideeën. Wat denk je is een veel voorkomend  probleem in scripts van vooral beginnende schrijvers?

Dat de ultieme wens niet uiterlijk zichtbaar is. En dat gebeurd wanneer de schrijver wraak, succes of eigenwaarde gebruikt zonder het zichtbare deel van het doel te bedenken.

Natuurlijk kunnen deze ‘innerlijke’ motivaties de reden geven voor het behalen van zijn of haar wens maar je publiek kan er weinig mee. Je hebt iets concreets nodig waar de hoofdpersoon achteraan jaagt. En dat ‘concrete’ doel of die wens vertelt weer iets over de hoofdpersoon zelf.

Met een ‘zichtbaar’ doel voor ogen wordt het ook spannender voor je publiek. En een helder doel geeft je ook antwoord op voorwaarde twee. Het eindpunt.

Om spanning te verkrijgen is het natuurlijk belangrijk dat de hoofdpersoon ook echt tot het uiterste gaat om zijn of haar doel te verwezenlijken. He groter de obsessie, hoe beter de incidenten wanneer zijn weg naar het doel geblokkeerd wordt. Wanneer ik schrijf en ik denk dat mijn conflict op een bepaald moment geweldig is vraag ik mezelf altijd af: ‘hoe zou het nog net een graadje erger kunnen.’

Veel scripts of filmideeën gaan mank aan het ontbreken van (voldoende) conflict(en) en krijgen daarmee niet die ‘wauw’ die je nodig hebt om publiek naar de zaal of voor de buis te krijgen.

Film is emotie, ik schreef het vast al honderden keren. Zoals in dit artikel.

In het volgende deel begin ik met het ontleden van een film voor je, zodat je zelf kunt zien wat je leert van anderen en misschien krijg je inspiratie om ook op meer, noem het maar  ’technische’ manier naar films te kijken.

Natuurlijk, het rendement, op een film valt aanzienlijk meer te verdienen dan je geld te laten wegkwijnen op een bankrekening. De rente is laag en inflatie slokt naast belasting een deel van je rendement we.

Er is ook nog een maatschappelijk effect, wanneer we allemaal investeren in elkaars projecten, mits winstgevend, helpen we elkaar op weg. Terwijl we er ook aan verdienen.

Op de website waarvan het plaatje hieronder klikbaar is kun je precies lezen hoe het in zijn werk gaat.

Misschien ook een idee voor jouw project?

Zien we jouw  naam ook op de aftiteling?

In de komende blogs gebruik ik een film als voorbeeld. Maar eerst beginnen bij het begin: de start ’in médias res’ of wel er midden in.

Je merkt ook bij films vaak en dus ook bij boeken dat de start soms midden in het verhaal is. Dat is gedaan vanwege de actie in dat stuk en de belofte van spanning. Wanneer jij een dergelijk stuk leest waar de spanning van afdruipt wordt je eerder  nieuwsgierig naar de afloop.

Bovendien heeft actie als effect dat je als het ware het verhaal in gesleurd wordt.

Zo hoeft het dus niet altijd een goed idee te zijn om de natuurlijke tijdsverloop van een verhaal aan te houden maar mag die lijn wijken wanneer dat de spanning in het verhaal ten goede komt. Het is zelfs het belangrijkste te beginnen met een actie als je hoofdpersoon reageert op iets wat gebeurde in het verleden.

Niet vertellen maar laten zien.
En daarmee bedoel ik dit: Probeer de noodzakelijke vertellingen uit het verleden, de uitleg, met voorzichtigheid te tonen. Bedenk:  het is beter om te laten zien dan om te vertellen. Lange stukken met uitleg houden het verhaal op.

Natuurlijk zijn er manieren om daar mee om te gaan. Je kunt de hoofdpersoon in het verhaal een boek laten schrijven dat over het bewuste verleden gaat. Maar begin nooit bij het begin. Vraag je tegelijk af, is dit werkelijk nodig voor het verhaal?

Als je verhaal vertrekt van een norm, een voor en na verhaal dan moet je de  uitleg over de vertrek norm tot een minimum beperken. Maar begin altijd met AKTIE!!!!!!!

Effectieve opening
Een effectieve opening doet drie dingen:

· Laat zien wat voor soort verhaal het is
· Introduceert de hoofdpersoon en laat zijn karakter zien
· ’Hooked’  de lezer

Bedenk wat je hoofdpersoon kan doen, in de context van de situatie, wat laat zien wie of wat hij precies is. In een volgend blog een voorbeeld van een bekende film die naar mijn idee goed laat zien hoe je een verhaal opbouw maakt.

Wat voor een logline geldt, is ook waar voor jouw hele verhaal, mocht je al een boek of een script hebben geschreven. Wat overigens een felicitatie waard is, want velen komen nooit zo zover als een (af) boek of (af) script schrijven.

Maar welk onderdeel maakt het nu mogelijk om al van te voren te zien of jouw verhaal het waard is om uit te schrijven, als boek of script?

Waar de meesten al niet in slagen is nummer één: de belofte, wie vecht met wie voor wat. Het zal je duidelijk zijn als je kijker of lezer vanaf het begin niet helder heeft tussen wie of soms ook wat de strijd gaat de drang om verder te lezen of kijken snel afneemt. Je wilt toch niet dat alleen je moeder of je partner in de zaal overblijft?

Onthoud: de belofte.

De tweede in belangrijkheid is de verandering van het karakter bij de hoofdpersoon. In elke succesvolle film vind je een hoofdpersoon ‘die iets leert’ tijdens het verhaal, waardoor zijn of haar leven waardevoller wordt. Iets wat nog los staat van het wel of niet behalen van het doel.

Onthoud: verandering in karakter

De derde is de wens van de hoofdpersoon of personen.
Wees daar specifiek in, hoe duidelijker de wens hoe meer succes.
En laat de wens staan door het hele verhaal. Het moet er ook toe doen. Er moet een duidelijk verschil zijn en de hoofdpersoon is geobsedeerd door dat verlangen.

Nog een belangrijk ding dat het hele verhaal aangaat is plot.

Plot wordt nog steeds vaak onderschat als iets waarvan veel schrijvers denken: dat zoek ik onderweg wel uit. Als ik schrijf kom ik op steeds betere ideeën en komt het plot vanzelf wel.  Dat gebeurt (soms) maar meestal gaat het verhaal zwabberen.  Tenzij je Stephen King heet. Maar ik ken niet veel mensen met die naam…

Een voordeel is dat plot bedenken bestaat uit een aantal technieken die je kunt leren. Vergeet niet: Plot is niet het antwoord op de vraag: wat gebeurt er na deze scene in het verhaal. Dat verwarren mensen ook nog weleens.

Een handigheidje als je een plot wilt maken is het volgende;
concentreer je op de tegenstander. Normaal speelt de held in het verhaal de hoofdrol, maar bij het maken van een plot kun je beter bedenken wat de tegenstander zou doen. Van hem of haar komen tenslotte de verrassingen en dat is waar plot bij gebaat is: verrassingen en onverwachte wendingen.

Als je nadenkt over je tegenstander hoorde ik een goede vergelijking van scenario-guru John Truby: zie je tegenstander als een ijsberg. Je ziet van een ijsberg alleen het bovenste deel, maar het meeste is onder het wateroppervlak. Zo ook bij jouw tegenstander. Hoe meer verborgen, hoe meer je tijdens jouw verhaal kunt onthullen.

Wanneer je het boek wilt lezen kun je jezelf aanmelden rechts bovenaan de pagina, je geeft dan even je naam en e-mail adres waarna je het hele boek kunt lezen.

Want fouten maken, falen, iets verkeerd doen, het zit bijna ingebakken in ons, MAG niet.

Waarom mag je geen fouten maken?

We leren als kind al op school dat het noodzakelijk is om het goed te doen. Dat is niet erg. Wat we niet leren is dat wanneer je een fout maakt er in feite een ‘leermoment’ ontstaat.

Maar zo gaat het meestal niet. Wanneer je een fout maakt, iets niet lukt of je faalt jammerlijk wil het nog wel eens gebeuren dat je nagewezen wordt. En zo ontstaat een cultuur (in een notedop even natuurlijk) waardoor jij je dom voelt voor een te maken fout. Waardoor er iets in je hersenen verschuift in de richting van het filter ‘angst’.

Die angst belemmert je weer bij een volgend moment dat je niet precies weet of dat wat je doet helemaal juist is. Maar angst vertroebelt , ontneemt je het zicht op de werkelijkheid waardoor juist de kans dat het opnieuw fout gaat alleen maar groter wordt.

En je er uiteindelijk mee stopt.  Of er niet aan begint. Of, zoals heel vaak met ondernemers en ook schrijvers, pas met iets komt als het volgens jouw visie helemaal perfect is.

EN DAT IS WANNEER JE HEEL VEEL TIJD VERLIEST.

Toen ik Paul Bakker voor het eerst sprak over de mogelijkheden van internet had ik geen vast omlijnd idee over hoe dat dan zou moeten zijn. Vanuit zijn ervaringen met marketing en verkoop maakten we een plan dat paste op een a4′tje. Vervolgens voerden we het uit. Punt.

En nee, het was niet perfect, maar er waren wel heel veel succesvolle elementen en ‘leermomenten.’ Die we zonder het te doen nooit ontdekt hadden.

En daar wil ik je van doordringen:

Maar er is nog veel meer mogelijk in het kader van promotie.
Wat je ook doet, zorg dat je online goed zichtbaar bent. Denk aan Twitter, Facebook, LinkedIn en de gewone e-mails: zoek naar e-mailadressen van krantenredacties en de tijdschriftenredacties die er voor jou toe doen. Zoek de contactgegevens van radio- en televisieprogramma’s. En mail ze. Niet geschoten is altijd mis.

Ga ook naar netwerkbijeenkomsten van groepen die binnen jouw belangstelling liggen. Leer mensen kennen. En dan bedoel ik niet: duw je visitekaartje in zoveel mogelijk handen en ren hard door naar de volgende meeting! Maar leer mensen kennen. Heb belangstelling voor ze. De kwaliteit van netwerk contacten gaat ver boven de kwantiteit. Want wat heb je eraan als je weet dat iemand je adresgegevens heeft, maar zich jou zelf met geen mogelijkheid meer kan herinneren? Aan zo’n contact kan je echt niet zo makkelijk om advies of hulp vragen. En over die visitekaartjes: daar valt op talloze manieren ‘guerilla marketing’ mee te plegen. Denk creatief!

Neveninkomsten genereren.

Ook ben ik in gesprek met een vrouw die met haar cateringbedrijf historische maaltijden maakt voor groepen. We willen kijken of we een  programma kunnen bedenken waarbij ik ‘tussen de soep en het hoofdgerecht door’ wat voorlees uit mijn boek (één van de vele historische stukjes uit Ontworteling) en zij een menu presenteert dat precies uit de tijd en regio komt waar ik over voorlees.
‘Eer je informanten…’

Daarover kan ik ook nog veel vertellen. Maar ik houd het, voor nu even, summier. Een belangrijk punt voor mij was in ieder geval dat ik tijdens mijn schrijfproces leerde hoe essentieel het hebben van een goed contact met je informanten is. De mensen die expert zijn op het gebied van de dingen waarover jij schrijft. Zij hebben met hun achterban toegang tot zoveel potentiële lezers! En als jij deze experts enthousiast kunt krijgen met wat jij doet voor hun geliefde ‘niche’, zullen ze je vaak willen helpen om je werk bekend te maken.

Dit was het laatste deel van Marion. Haar activiteiten op dit gebied maakten het eerste succes van haar roman. Ontworteling werd gelanceerd op 16 december. Waar de foto’s (gemaakt door de bekende fotograaf Léon Richard) een impressie van geven.

Ik neem aan dat alleen al het lezen van alles wat zij ondernam je inspireert en helpt bij jouw werk. Geen van de dingen die zij deed is echt moeilijk. Het vereist wel enig nadenken en oprechte belangstelling voor anderen die wellicht in de toekomst ook weer iets voor jou kunnen betekenen. Maar voor je kunt NEMEN is het altijd eerst GEVEN.

De crisis vraagt om een andere manier van denken als je op zoek bent naar sponsoren. Directe uitbetaling van geld is niet meer het eerste waar je vanuit mag gaan, en dus zul je moeten bedenken hoe je indirect geld kunt genereren. Via zo’n onverwacht verkooppunt van je roman bijvoorbeeld. Extra exposure voor je werk. Want feit is, dat elke onderneming een achterban heeft. En klanten. Die allemaal je werk zullen zien als deze onderneming daar aandacht aan besteedt.

Die extra exposure valt ook te genereren als je creatief denkt over wie er allemaal belangstelling zou kunnen hebben voor je werk.

Een voorbeeld uit mijn eigen boek, Ontworteling: stel, je schrijft een roman over een vampier die vroeger (rond 1700) een zoon was van Franse aristocraten, en die destijds werkte als architect. Deze architect wordt aangevallen, tot vampier gebeten, sterft vervolgens niet meer en leeft dus anno nu nog steeds. Het beroep dat hij tegenwoordig uitoefent is restauratiearchitect, want hij heeft jaren-, nee, eeuwenlange expertise uit de eerste hand. Expertise die hij goed kan gebruiken op zijn werk.

Wat je in deze beschrijving van slechts drie zinnen ziet, is een schat aan onderwerpen waarmee je hele groepen belangstellenden kunt bereiken. ‘Niches’ dus. Ten eerste heb je de niche van de ‘geschiedenis’. Dan die van ‘architectuur’ en met name ‘restauratiearchitectuur’. En niet te vergeten het onderwerp ‘vampiers’. En dan noem ik nog niet eens wat er uit dit kleine stukje nog verder van tussen de regels valt te filteren…

De kracht van niches

Mensen die belangstelling hebben voor de bovenstaande onderwerpen hebben uiteraard tijdschriften, websites, een online forum, Facebook pagina’s en ga zo maar door! En jij kunt hen (vaak gewoon gratis) vertellen dat jij in je werk aandacht aan hun hobby of beroep besteedt. Als je even goed de tijd neemt om te onderzoeken hoe jouw doelgroep elkaar (online) vindt en met elkaar in gesprek is en als jij met deze mensen in gesprek raakt, kan de informatie over wat je hebt geschreven als een virus gaan werken. Dan gaat men er onderling over praten en verspreidt het zich mettertijd misschien wel op manieren die jij zelf nooit had kunnen bedenken! Dat is de kracht van de niches.

Wees zorgvuldig

Eén ding alleen: zorg, voordat je de niche markt opgaat met je boek of script of film, dat je 1) die niche heel serieus neemt. Dat je weet waar je het over hebt en geen fouten maakt in het beschrijven van het onderwerp. Want 2) respect voor het onderwerp betekent respect voor de mensen daarachter. En geloof me, een onzorgvuldigheidje in je tekst hebben ze zó gevonden.

Niches en sponsoren dus. Dat zijn twee belangrijke instrumenten om in gedachten te houden bij de promotie van je schrijfwerk.

Binnen een paar dagen het volgende deel. Heb je vragen? Of opmerkingen, stel ze op het mail adres hieronder;

Hoe neem je het heft in eigen handen.

Oh, ik heb heus belangstelling gehad van literair hoog aangeschreven uitgevers. Met één heb ik zelfs dertien maanden lang gewerkt aan de eerste redactie rondes. Maar als iemand je als een voetveeg behandelt, je onnodig lang laat wachten tussen die momenten van redactiewerk door, zonder je zelfs maar een vage toezegging te doen in de richting van een contract, en als die uitgever  ondanks dat denkt het recht te hebben om jou als zijn bezit te zien, dan wordt een plezierige samenwerking redelijk onmogelijk.

Ik geef dus uit via Rotterdamschrijft.nl, een platform waaraan Plantage Benissimo in Rotterdam zich verbindt. Daarvoor heb ik, deels uit financiële noodzaak, gekozen. Ik wil nl. zo snel mogelijk zien te ontsnappen aan een steeds nijpender wordende WAO-situatie (spierreuma), door het herhaaldelijk falen van de uitkeringsinstantie.

Maar bovenal is mijn besluit om zelf uit te geven een rechtentechnische en zakelijke keuze. (Mede i.v.m. de belangstelling die een filmproducent al sinds januari dit jaar toont voor Ontworteling.)

Interessant is wel, dat er nog steeds een paar van de grootste literaire uitgeverijen zijn, die weten dat ik zelf ben begonnen, maar die toch doorgaan met het lezen van mijn manuscript.

Zelf uitgeven geeft vrijheid.

Maar het zorgt ook dat al het werk op jouw eigen schouders rust. Dus wordt de auteur (deels) ook redacteur, grafisch vormgever, ontwerper, marketeer en mediastrateeg. Dat is een proces van *heel veel leren*. Ik heb daar plezier in, het lukt me redelijk, denk ik, maar ik weet ook dat ik alle hulp en exposure kan gebruiken die er maar langskomt.

Sponsordeals en zoeken naar aandacht.

Iets over de sponsordeals en de zoektocht naar aandacht voor je werk:
Ik denk dat het belangrijkste bij het zoeken van een sponsor is, dat je jezelf constant afvraagt, wat je *voor elkaar* kunt betekenen. Toen ik mijn sponsoren benaderde (de zakelijke althans) heb ik bijvoorbeeld eerst goed nagedacht over de toonzetting van het telefoontje dat ik ging plegen. Je hoeft namelijk echt geen goodwill van een groot bedrijf te verwachten als je dat alleen maar benadert met een hulpvraag.

Tijdens het schrijfproces ‘vroegen’ een aantal scènes in het verhaal van mijn roman om nogal specifieke locaties. Ik zou een vliegreis onderweg van IJsland terug naar Nederland gaan beschrijven. En de lobby van een zakenhotel dat per se in Rotterdam moest staan… hoe dat met andere schrijvers zit, weet ik niet, maar ik vind het gewoon fijn om in mijn gedachten een decor te hebben dat ik bijna of helemaal letterlijk vóór me kan zien en dan door een waarheidsgetrouwe beschrijving de lezer op een optimale manier het verhaal binnen te trekken. Dus gebruik ik nogal wat werkelijk bestaande locaties.

Precies dat legde ik aan de vliegmaatschappij in kwestie (Icelandair) uit en ook aan de marketing manager van een geschikt hotel dat ik intussen op het spoor was gekomen.

Vervolgens stelde ik, aan de telefoon, dat ik het volgende kon doen: de locatie accuraat beschrijven in een scène die, in dit geval het hotel in kwestie, in een goed daglicht stelt. En dan de keuze maken om hen wel of niet bij name in het verhaal te noemen. Dat betekende dus eigenlijk dat ik de bal bij hen neerlegde. Tenslotte vroeg ik of we elkaar wellicht ergens mee konden helpen. Want, stel dat ik dat hotel in mijn roman zou noemen, dan konden zij misschien iets voor mij betekenen…

En zo is het gekomen, dat mijn boek nu o.a. bij Van der Valk Hotel Rotterdam-Blijdorp aan de front desk te koop ligt. En is er een bescheiden, maar mooie zakelijke relatie ontstaan.

In het vorige deel had ik al geschreven over de manier van denken. Daaraan gekoppeld zit je manier van plannen. Want vooruit komen is ook plannen.

Één ding tegelijk

Multitasking heet dat. Het meest niet productief zijn is de vertaling voor dit woord. Veel mensen zijn met van alles bezig, hebben het heel druk, en verdienen soms goed geld, maar na een tijdje is de echte vooruitgang soms moeilijk te ontdekken. Als je goed geld verdient sus je jezelf , weet ik uit ervaring, makkelijk in slaap met ik deed het toch zo gek nog niet.

Klopt, maar altijd knaagt dat gevoel, bewust of onbewust, het is niet DAT wat ik echt allemaal wilde. Wat heb je nodig om snel dat te bereiken wat je als jouw droom ziet?  Drie dingen;

• een uitkomst
• een brug
• en visie.

De uitkomst is exact dat wat je wilt bereiken. Niet vaag maar exact. Je visie is het totaal plaatje van wat voor die uitkomst te behalen moet gebeuren. En de brug staat voor de stapjes waarmee je de uitkomst bereikt.

Stel je zegt ik wil een film maken. Dat is vaag want het laat veel vragen open wat voor film, voor wie(je doelgroep in marketing) waar en ik kan er zo nog wel een paar bedenken.  Maar stel je weet het exact maar nu heb je alleen nog maar een idee. Van idee naar film gaat niet in één enkele stap. Je breekt dat op in een proces. De uitwerking van je idee, een schema, je maakt een plot, je schrijft een eerste versie, enzovoort.

Met dat proces bereik je ook je doel;  een filmscript, een filmidee of een verkoopbaar boek. En precies zo is het ook met dat wat je echt wilt.

Na deze korte inleiding geef ik het ‘woord’ aan Marion Altena. Zij brengt alles wat we je leren in de Gouden Script methode in praktijk met haar boek: Ontworteling. Haar verhaal, hier, dat ze speciaal schreef voor jou, om te laten zien dat echt alles mogelijk is, was voor mij een enorme inspiratie. Laat dat voor jou ook zo zijn.

Iets over het ontstaan van Ontworteling:
In de zomer van 2008 had ik een stapel foto’s klaarliggen. Ik zou (mijn toen tweede) kunstboek gaan maken, en ik had het thema en de hoofdstukindeling al in mijn hoofd. Geschikte teksten daarbij vinden was echter niet zo eenvoudig als ik van te voren had ingeschat, en na maanden van nadenken wist ik nog steeds niet of poëzie, proza, citaten of misschien een interessante briefwisseling het best paste bij de symbolische en sfeervolle beelden die ik had gemaakt.
Toen was het Kerst. En ineens bedacht ik me dat ik al een tijdlang met een nogal filosofisch getinte vraag rondliep: “Wat zou er gebeuren als jij, in onze totaal realistische wereld, ineens een mythische vampier zou tegenkomen en hem zou kunnen vragen hoe zijn geestelijke leven eruit ziet? Dus, wat zou hij denken over het leven, over de dood, over religie, over recht, onrecht, schuldgevoelens en dergelijke?”

Dat vond ik een mooi onderwerp om eens een essay over te schrijven en wellicht kon het dan zelfs gebruikt worden bij de existentiële foto’s van mijn kunstboek…

Ik zocht een kapstok om het verhaal aan op te hangen, een ‘inciting incident’, en vond die: een romantische en mysterieuze anekdote die ik zelf op een reis terug van IJsland had meegemaakt. Dat werd het eerste hoofdstuk. En van daaruit kwam het schrijven op gang. Het essay werd een novelle. En het verhaal was, toen het de lengte van een novelle bereikt had, nog steeds niet klaar…

Het resultaat is Ontworteling. Een 411 bladzijden dikke roman die ook nog een vervolg gaat krijgen ook.

Het kunstboek ligt nog in manuscriptvorm bij mij thuis. Maar het gaat uitkomen, onder de naam van de hoofdpersoon uit Ontworteling, Lente van ’t Zand (die in de eerste hoofdstukken van de roman de nickname ‘Rhona’ gebruikt). In het verhaal heb ik haar fotografe gemaakt en tussen de verwikkelingen van de hoofdplot door vertel ik hoe zij bezig is om haar eigen kunstboek samen te stellen, hoe ze worstelt om de proloog en de inleiding van het boek op papier te krijgen… Haar kunstboek gaat ‘Liefde & Verval’ heten, een extra dimensie bij de ‘totaalbeleving’ van Ontworteling

Sponsors

Aan de keuze voor de scènes in hoofdstuk één van Ontworteling heb ik een groot artikel op de achterpagina van de IJslandse krant Morgunblađiđ te danken, en een sponsordeal met Icelandair Amsterdam. Ook heb ik een bescheiden sponsordeal met Van der Valk Hotel Rotterdam-Blijdorp kunnen regelen, omdat ik voor twee scènes van mijn roman hun lobby en restaurant als decor heb gebruikt.

Verder zit de roman vol met anekdotes die ik zelf heb meegemaakt, tijdens mijn research voor het verhaal. Scènes op de steigers rondom de Westminster Abbey en in Kasteel de Keukenhof bijvoorbeeld zijn bijna exacte kopieën van de werkelijkheid: illustrerend voor hoe ik dit project heb aangepakt. Zo dicht mogelijk bij wetenschappelijke en geschiedkundige feiten blijven, dan gaat het verhaal alleen maar dichter op de huid van de lezer zitten. Het verhaal van onder de feiten uitgraven, tussen de feiten door vlechten…
Misschien is dat zorgvuldige wel een eigenschap die ik heb van mijn vader, Johan Altena, die sinds jaren d.m.v. het schrijven van boeken en artikelen alle mogelijke facetten van de geschiedenis rondom zijn geboortedorp Enter vastlegt. En wellicht heb ik ook dat pragmatische van hem geërfd:

Na een moeizame en in mijn ogen veel te lang durende tocht langs uitgevers heb ik namelijk besloten om, heel on-Nederlands, het heft in eigen hand te nemen.

Maar daarover in een volgend deel meer.

Ik schreef al eerder over de drie elementen die je marketing bepalen;

wie ik ben,  wat ik kan en wat is jou  ‘product is.’

Hier ga ik dieper in op wie ik ben en wat je kunt. En wie je zou willen zijn als daar een verschil inzit met wie ik ben.

Ik ga je vertellen wat het verschil in denken uitmaakt over het wel of niet succes hebben met je werk of onderneming. In succesvolle marketing en dus ook jouw succes draait het allemaal om één ding;  bijdrage.

Wat is jouw bijdrage?

Wie je ook bent, een filmmaker, een trainer of wellicht een uitvinder, allen hebben hun eigen bijdrage. Je las al eerder in het vorige artikel onder het kopje ik kan;’ stel jezelf de vraag ; ‘Wat heeft een ander aan dat wat ik kan?’ (of aan dat wat ik wil.)

Wat je wilt schreef ik net tussen haakjes maar toch is het een hele bepalende factor die meestal onderschat wordt. die onderschatting heeft meestal als oorzaak geld. Want om je overleven in deze maatschappij te verdienen moet je geld verdienen. En vaak is dat met werk dat je (in je hart) niet altijd even leuk vindt.

Maar je hebt altijd een opstap nodig voor je aan verandering kunt denken en die opstap is wellicht dat wat je nu doet.  Een heel eenvoudige manier om te bedenken wat je nu werkelijk wilt is een beetje een lugubere maar het  werkt wel;  stel je ligt op je sterfbed en je overziet je leven, is dit het dan? Heb je gedaan wat je jezelf voorstelde?

Je manier van denken

Als je namelijk weet welke rol je in dit leven wilt (welke overigens niet vast staat maar door bijvoorbeeld ervaring steeds zal veranderen) kun je makkelijker bepalen wat je moet DOEN.

Maar dan komt het ook aan op je manier van denken.  Veel mensen hebben het over wat zij willen ZONDER daarbij te bedenken welke voordelen een ander daarvan zou kunnen hebben. En dan blijft succes uit.

De grootste groep mensen stelt deze vragen;

wat gaat er gebeuren
wat krijg ik als

Zij maken zich overwegend druk om de toekomst, ook vaak onder invloed van andere factoren;  geld, werk en relaties.

De omschakeling ontstaat doordat je jezelf afvraagt; Wat ik ik doen om te laten gebeuren wat ik wil en wel zo dat een ander (mijn doelgroep) daar wat aan heeft.
Alleen wanneer je dit doet ga je inzien dat je voor succes anderen nodig hebt , alleen door daadwerkelijk wat voor een ander te betekenen.

Dat wil niet zeggen dat je nu zomaar even iedereen die daar om vraagt moet gaan helpen, voor niks. Wat ik wel zeg is dat geld niet altijd een bepalende factor moet zijn. Maar daar moet je (privé) keuzes in maken.

Als je geen keuze maakt loop je tegen een andere grens aan en dat is die van misbruik. Dat anderen gaan bepalen wat je moet doen.

Samengevat in één zin

De kernvraag is nu; ‘Hoe kan ik dat doen wat ik wil of kan en wel zo dat anderen (mijn doelgroep) daar ook wat aan hebben.’

Wat kan ik daarmee als schrijver denk je wellicht. In de volgende stukjes stel ik je voor aan iemand die met succes de stappen in de gouden script methode uitvoerde op het gebied van marketing zodat je ontdekt HOE je dit toepast in de praktijk

.